Borja Niño

Шаблоны Joomla здесь.

Gaur, maiatzak 17, Transfobia, Lesbofobia, Bifobia eta Homofobiaren aurkako Nazio Arteko Eguna da, hori dela eta, EHUko LGTB ligako partaide batekin egon gara eta geu bion artean ataleko galderei erantzun digu. 

      ¿QUIÉN ERES?

      Borja Niño naiz, 19 urteko galdakoztarra. Gaur egun Gasteizen bizi naiz, itzulpengintza ikasketak burutzen bainabil. Hizkuntzez gain, zinema gustuko dut, eta politika eta gizartearekin zerikusia duten gaiek liluratzen naute. Nire egunerokotasunean, ikasketez gain, LGBT+ eskubideak defendatzen dituen elkarte baten (EHU/UPVko LGTB liga) parte hartzen dut. EHUko LGBT ligak antolatu zuen ekimen baten bitartez “Geu Bion Artean” webgunearen ezagutu nuen, eta interesgarria iruditu zitzaidan GEU BION ARTEAN ataleko galderei erantzutea.

       ¿QUÉ ES LA IGUALDAD PARA TI EN EL DÍA A DÍA?

       Nire iritziz, berdintasuna norbera den moduan inolako muga eta errepresiorik gabe jokatzean datza. Nire bizitza guztian zehar ezin izan dut goiburu honekin bat bizi, izan ere, gay kondizioak pisu handia izan zuen nire nerabezaroan, eta nahiz eta inguru nahiko ireki batean bizi izan, oztopo ugari aurkitu nituen aske eta nahi nuen moduan bizitzeko. Hala ere, badakit nire egoera ez dela txarrenetarikoa izan. Zoritxarrez, gazte (eta ez hain gazte) askok ezin dute haien genero eta kondizio sexuala muga eta beldur barik bizi. Pertsona askok, urte askotan zehar haien kondizioa eskutatu behar dute, lagun eta familiak pentsatuko dutenaren beldur direlako. Egoera honen aurrean zerbait egin nahi nuen, eta iaz, itzulpengintzako lehenengo urtea egiten ari nintzela, LGBT liga ezagutu eta elkartu nintzen. Ligara batu nintzenerako, jada urte bat zeraman aktibismoan. Duela bi urte sortu zen, LGBT+ eskubideeak defendatzeko eta sexu-kondizio eta genero-identitate minoritarioak ikustarazteko helburuarekin. Bi urte hauetan hainbat ekimen aurrera eraman ditu, besteak beste, “ez naiz homofoboa, baina…” kanpaina, “komun mixtoak” eta “(In)visibilidad LGBT+” jardunaldiak.

Beste alde batetik, emakumeek itzulpengintzaren arloan bizi izan duten egoera salatzea gustatuko litzaidake, ez baita ezagutzen. Mende askotan zehar, itzulpengintza emakumeen jardueratzat hartzen zen. Liburuak idatzi eta publikatzea debekatuta zuten. Horren ondorioz, emakume idazle askoren aukera bakarra itzulpengintzan jardutea zen. Emakume askok haien liburuak ezizenekin edota itzulpen moduan argitaratu behar zituzten. Denboraren poderioz, eta batez ere, emakumeen eskubideen aldeko borroka sendo bati esker, literaturan zegokien tokia eskuratu dute. Iraganean itzulpena emakumeen jarduera izatearen arrazoia honako hau izan da: emakumeen eta itzulpengintzaren eginkizun erreproduktiboa eta pasiboaren sinesmena (itzulpenak aurretik existitzen den testu bat beste hizkuntza baten isladatzen -erreproduzitzen- du).

 ¿QUÉ TE PARECE GEU BIOK?

Oso tresna interesgarria eta beharrezkoa da gizartean hain presente ez dauden edukiak ezagutarazteneko. Gainera, ikuspuntu eta bizipen anitz aurkezten dira, eta honek, asko aberasten gaitu. Gaur egun, komunikabideak gazteei heltzeko plataforma egokiena direla uste dut, beraz, baliabide honen alde apustu egin behar da.

 ¿QUÉ PROPONES FRENTE LA VIOLENCIA DE GÉNERO?

Genero indarkeria entzuten dugunean, emakumeekiko erasoak eta erailketak datozkigu burura (komunikabideak zabaltzen dituztelako), baina arazo larri honen atzean patriarkatuak eragindako jarrera eta pentsaera inkontzienteak daude. Alabaina, komunikabideek (eta gizarteak orokorrean) ez dute honen inguruan hitz egiten, eta gazteak ez dira honen jakitun. Hori dela eta, portaera matxista asko normaltzat hartzen dira. Esate baterako, bikotekidearen lagunak edota janzkera kontrolatu nahi izatea, neskak neskekin ibili behar direla pentsatzea, mutil eta neska bat lagun onak izan ezin direla pentsatzea, eskoteak edo minigonak “puta” bat izan gabe eraman daitezkeela, sexu-harremanak izatea ez zaituela “puta” bat bilakatzen, eta abar). Sinesmen hauek pertsona gehienen subkontzientean daude. Honek, lehenago aipatu ditudan jarrerak izatera eramaten du, eta kasu larrienetan, eraso edo bortxaketa batera.

Zoritxarrez, azken hauek dira matxistatzat hartu eta gaitzesten ditugun bakarrak. Gure lagun edo ahaideren batek komentario sexistaren bat egiten duenean (esaterako, “Maider, mesedez, gona horrekin ipurdia erakusten duzu!”, “Nirekin bazaude zergatik hitz egiten duzu beste mutil batzuekin?”) edo jarduera misogino bat erakusten duenean (adibidez, familiako kideren bat gaixotzen bada, kasuen %90ean emakume bat arduratuko da, edo etxeko lan gehienez ama edota emaztea arduratuko da) ez diogu ezer esaten. Nire ustez, edozein jokabide matxistaren aurrean erantzun behar dugu, ez eraso berbal edo fisiko baten bitartez, baizik eta hausnarketa eta asertibitatearen bitartez.

Funtsean, konponbidea hezkuntzan eta heziketan dago. Alde batetik, gurasoak kontzientziatu behar ditugu, haien seme-alabei berdintasunean eta errespetuan hezi ditzaten. Eta bestetik, ikastegiek erantzukizun handia dute baita ere. Integralak edota balentziak irakastea oso ondo dago, baina are garrantzitsuagoa da hiritartasuna eta etika irakastea. Ildo beretik, hezkuntza-sexualerako eta genero berdintasunerako egiten diren tailerrak ezinbestekoak dira, horregatik, instituzioek garrantzi gehiago eman beharko lizkiekete.

лимузин на свадьбу.
 
ANDRE TA JABE
Ayuntamiento de Bilbao
 

Irudiak

Facebook